Maandag 20 juni t/m vrijdag 24 juni

De eerste week chemotherapie!
Het is voor mij een hele drukke week met festiviteiten rondom Robin die vier jaar is geworden. Ik denk dat ik nu even mijn kop in het zand stak. Of me verschuilde achter mijn leven met gezin, werken en hobbies. Ik wilde niet weten wat de gevolgen zouden zijn,wie ik allemaal bij elkaar moest gaan rapen…inclusief mezelf aan het einde van de rit. Niet dat ik dit ooit bewust gedacht heb, maar als ik er nu zo over na denk, alles moet door!

Dinsdag hebben we even telefonisch contact. Ze voelt zich kennelijk prima!? Dat verbaast mij natuurlijk, maar ja zij is het proefkonijn! Ik stel de meest wezenlijke vragen die op dat moment bij haar van belang zijn. “Neem je je temperatuur goed op, drink je voldoende water, neem je je tabletten tegen misselijkheid in, eet je voldoende?” Bla bla bla. “Jaja” is haar antwoord! “Neem je echt je temperatuur?” “Nee, maar ik voel me prima”.
Ik kook bijna over, maar weet me in te houden en haar duidelijk te maken dat dit het punt waar het allemaal mis ging de afgelopen keer. Dit was waar we de controle kwijt waren geraakt. Omdat zij A zei en B deed. Dat komt aan gelukkig en ze belooft het bij te gaan houden. Pfff.

Ik bel haar bijna iedere dag, tenzij ik een update heb gehad via via. Stilte voor de storm? Donderdag ga ik na werktijd toch maar even op bezoek, met de beelden van vorig jaar op mijn netvlies. Hoe zou ze er aan toe zijn, praat ze met een dubbele tong, klaagt ze over pijn in heel haar lichaam…? Maar hey, daar zat ze, alsof er niets aan de hand was! Ze voelt zich prima, wel moe maar dat is alles. Wat heeeeerlijk, het is bijna niet te bevatten hoe opgelucht ik was. Ik ben na deze week wel een stuk positiever. Ik laat het verleden stukje bij beetje los. Dat was toen dit is nu. Het kan kennelijk ook anders gaan.

De eerste week is dus prima verlopen.
Afgelopen week was mama wat depressief omdat haar haar er met plukken uit begon te vallen. Ook daar hoopte ze stiekem dat ze een uitzondering zou zijn.
Als je dat haar zo steeds overal vind wordt het zo bevestigd dat je ziek bent terwijl je je eigenlijk prima voelde. Ik heb haar lekker kort geknipt (gemillimeterd) dat werkt beter voor het psychisch herstel. Wat je niet vind op je kleren en op je kussen is een zorg minder. Deze week gaan we samen kijken voor een pruik of andere oplossing. Ik heb vorig jaar nog voorgesteld dat ik mijn eigen haar zou laten afscheren om daar een pruik voor haar van te laten maken. Wie weet loop ik deze zomer met een kale knikker rond!

Volgende week begint haar tweede kuur
We zullen zien…